Het was windstil. Stilstaande op de kade bij het JCC stonden wij te wachten om aan boord te gaan van onze schepen. We kwamen uit alle hoeken van het land. Spraken allerlei dialecten, maar gemeenschappelijk werden we gedreven door ons verlangen naar Joods avontuur. Ware Joodse piraten waren wij op zoek naar de schat van Tikkie Eiland, een eiland in het verre noorden.

De zee was woest, maar onze harten waren vol moed en Tikwatenoe. Vrolijk en zonder vrees begonnen wij, onder leiding van onze kapiteins Danny, Mirjam en rabbijn Vorst, Marco, Renate en de madrichiem uit volle borst de Tikkie-liedjes te zingen. De ervaren Joodse piraten kenden ze al en samen met de nieuwelingen kon ons lied in heel Joods Nederland gehoord worden.
Daar was het dan! Onze bestemming……

We betraden het kamphuis en vonden al snel onze kajuiten. Om goed op zoektocht te gaan naar de Tikkie-schat werden we ingedeeld in vijf kwoetsot die op leeftijd waren gerangschikt. We kregen elk een goed uitgewerkt en passende schatkaart uitgereikt met daarop per kwoetsa een eigen programma.

Zo hebben kwoetsot 1 t/m 4 modellen gebouwd van de piratenschepen (arken) van Noach, terwijl de oudste kwoetsa op expeditie fietsten over het eiland. Elke dag begon met een sjoeldienst en er werd gezongen bij het eten. Buiten werd er gesport in de vorm van o.a. trefbal en voetbal. En al had vaak elke speler wind tegen, toch hield ieder zijn zeilen gestreken en deed zijn best. De spanning van het begin vervormde zo in een spannende week. ’s Avonds werden de gevonden delen van de schat getoond in de vorm van gezellig gekeet. Dit ging, vooral bij de oudste kwoetsa vaak door tot diep in de nacht.

Expeditie Tikwatenoe
We gingen allemaal samen op expeditie naar de duinen der zeehonden. Daar hebben wij ontdekkingen gedaan over de wondere wereld van de zeeën bij het eiland. Grote, kleine, zieke en sterke zeehonden hebben wij daar gezien. Terwijl de twee oudste kwoetsot naar de schat ‘zochten’ op het strand hebben de jongere kwoetsot de ontdekte zeehonden beter leren kennen.

Maar bij terugkeer bij het kamphuis merkten wij dat het ’s nachts begon te spoken. Enge en schrikwekkende spoken, zombies en geraamtes zijn het kamphuis binnen komen vallen. Maar de moedige Joodse piraten hebben die nacht de spoken verjaagd en onze gevonden schat was weer veilig. Uiteindelijk hadden wij alle delen van de schat gevonden en besloten wij om een groot feest te geven.. Alle kwoetsot hebben hun eigen voorstelling voor de hele groep gehouden tijdens de nesjef, de bonte avond. Het werd een gigantisch succes en het feest ging tot middennacht door. Helaas werd het toen de hoogste tijd en zo gingen wij samen met onze schat terug naar huis. Vol trots, vol blijdschap zagen wij onze geliefde ouders weer terug. Dat wij de schat gevonden hadden was overduidelijk.

Elkaar gevonden!
Wij droegen die op onze schouders in de vorm van gezamenlijk knuffelende nieuwgevonden vrienden. We kwamen terug met geluk en onvergetelijke herinneringen. De kleur van goud kwam alleen maar door de zonneschijn. Wat we gevonden hadden was veel meer waard dan goud. Wat we gevonden hadden was elkaar. En zo kwamen wij terug met een hernieuwde glimlach, net wat gelukkiger, net wat blijer, met nieuwe vrienden en met meer en hernieuwde Jiddischkeit.

POSTED: 06/14/11 5:20 PM